Ołtarze

Renowacja ołtarza głównego

W przeciągu niemal 600-letniej historii parafii powstało wiele dobrych dzieł. Dla uwydatnienia najcenniejszego skarbu – Cudownego Obrazu – budowano i upiększano kolejne świątynie. Tak było również z głównym ołtarzem: budowano go specjalnie dla Obrazu. Centralny jego fragment pochodzi prawdopodobnie jeszcze z pierwszego kościoła, a świadczą o tym opalone części ołtarza, ratowane z pożaru razem z Obrazem, jako najcenniejszą relikwią.

Stan głównego ołtarza był od lat bardzo zły. Po wielu konsultacjach i po uzyskaniu zgody Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Przemyślu, Księża Michalici wraz z Parafianami podjęli trud ratowania i renowacji tego ołtarza. W maju 2002 roku ołtarz został zdemontowany przez artystów – restauratorów z okolic Krakowa, państwo Kuś i zabrany do pracowni w celu przeprowadzenia koniecznych prac.

Badania i zabiegi restauratorskie pozwoliły ustalić faktyczny stan ołtarza oraz pierwotny jego wygląd. Ołtarz pochodzi z czasów zakonu Bożogrobców, których charakterystyczną cechą architektoniczną było wprowadzanie koloru cynobrowego (ceglanego), podobnego do krwi. Stąd pierwotny kolor jest całkiem inny od obecnego, stylizowanego na Maryjny. W Aktach powizytacyjnych biskupa Sierakowskiego z 1744 roku czytamy: „Wszedłszy do kościoła ołtarz wielki drewniany, czerwony, wysrebrzany…” Komisja Konserwacji Zabytków, która ma za zadanie dbać o przywracanie walorów artystycznych, zbliżonych do oryginału, postanowiła przywrócić właściwą, pierwotną kolorystykę ołtarza.

Przebieg renowacji

Konserwatorzy oczyścili wszystkie elementy ołtarza, ściągając z nich kilka różnokolorowych warstw farby olejnej. Odkryli w ten sposób piękny cynobrowy kolor, przeplatany złotą fakturą linii oraz innych ozdób koloru niebieskiego. Wszystko jest przygotowane do właściwej konserwacji. Niektóre części są tak zniszczone przez drzewne szkodniki, że wymagają artystycznego dorobienia.

Ołtarz Główny z kościoła parafialnego w Tuligłowach został przekazany do konserwacji w maju 2002 roku do pracowni państwa Aleksandry i Bernarda Kusiów ze Słociny koło Krakowa. Po licznych zabiegach konserwatorskich, efekt okazał się zaskakujący: ołtarz odzyskał swoją dawną świetność, przyjmując kolorystykę z przełomu XVII i XVIII wieku.

Montaż Ołtarza odbywał się w dwóch etapach: w lipcu i na początku sierpnia 2003 roku, gdyż miał być gotowy na główne uroczystości odpustowe 14 i 15 sierpnia, na Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.

Obecnie można podziwiać jego urok, a szczególnie piękno oryginalnego obrazu Maryi Niepokalanej, Pani Tuligłowskiej, umieszczonego w Głównym Ołtarzu po 31 latach dziwnej nieobecności.

Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do dzieła odnowienia naszego ołtarza. Dziękujemy wszystkim sponsorom, dobroczyńcom, a szczególne Bóg zapłać kierujemy do wszystkich Parafian: za Waszą ofiarność, dobre serce i pracę – Bóg zapłać. Polecamy się nadal Waszej pamięci i materialnej pomocy, gdyż przed nami jeszcze wiele prac, aby nasze Sanktuarium było piękne.

Renowacja elementów drewnianych

W roku 2004, w pracowni konserwatorskiej p. Malwiny Kotlińskiej w Lubaczowie zostały poddane renowacji dwa drewniane elementy z kościoła parafialnego w Tuligłowach: ambona i belka ze zwieńczenia łuku tęczowego. Po wcześniejszym demontażu elementów ambony i rzeźb z łuku tęczowego, w pracowni konserwatorskiej wymieniono części zniszczone przez drewnojady; całość poddano chemicznej impregnacji, a następnie został przywrócony pierwotny koloryt zabytkowych elementów. Ambona i Belka, odmalowane i pozłocone powróciły na swoje miejsce w listopadzie 2004r.

W 2005 i 2006 roku generalnej konserwacji zostały poddane dwa ołtarze boczne z kościoła parafialnego w Tuligłowach: Ołtarz św. Mikołaja Biskupa oraz Ołtarz Ukrzyżowania. Prace konserwatorskie przeprowadziła, podobnie jak przy poprzednich elementach, pracownia konserwatorska p. Malwiny Kotlińskiej w Lubaczowie, przywracając dawną świetność zabytkowemu wystrojowi naszej świątyni.